fbpx

FAQ POMPY CIEPŁA

Pompa ciepła to urządzenie grzewcze, które jednak nie “produkuje” energii. Do jej działania nie potrzebny jest też proces spalania, a więc nie ma spalin, popiołu, kurzu i innych efektów ubocznych. Pompy ciepła w pełni wykorzystują energię zgromadzoną w środowisku naturalnym, która drzemie w pokładach wody, gruntu a nawet powietrza. 

Co więcej korzystanie z tych zasobów jest wyjątkowo korzystne dla naszego domu, bo oprócz wspomnianych już korzyściach ekologicznych, nie potrzebujemy również kotłowni, składu opału ani całej infrastruktury związanej z gromadzeniem i przetwarzaniem tradycyjnych paliw.

Działanie pompy ciepła to nic innego jak proces przemian termodynamicznych w obiegu dolnego i górnego źródła oraz chłodniczym. Obieg chłodniczy składający się ze skraplacza, sprężarki, parownika oraz zaworu rozprężnego łączy dolne źródło z górnym. Sprawność pompy ciepła zależna jest między innymi od temperatury dolnego źródła, wody, gruntu albo powietrza. Im wyższa jest jego temperatura tym sprawność pompy ciepła wzrasta.

Sprawność wszystkich pomp ciepła określa się za pomocą współczynnika COP. Jest to stosunek energii elektrycznej pobranej przez pompę ciepła do energii cieplnej uzyskanej przez pompę ciepła.

Do wyboru jest kilka wariantów pomp ciepła. Przede wszystkim należy wybrać sposób zasilania. Jednymi z pierwszych były modele gruntowe, które mają też najlepszą wydajność i są w stanie zaspokoić 100% zapotrzebowania budynku na ciepło (ogrzewanie i cwu).

Z czasem obserwowaliśmy również znaczny rozwój technologii pomp powietrznych, którymi również jesteśmy w stanie ogrzewać dom przez cały rok (wcześniej były wykorzystywane raczej na potrzeby przygotowania c.w.u. lub do wspomagania ogrzewania). Co więcej, dobrze przemyślany system jest w stanie również chłodzić budynek latem.

Najprościej mówiąc – ODPOWIEDNIĄ do zapotrzebowania budynku na ciepło. Moc grzewcza pompy ciepła powinna zaspokoić zapotrzebowanie energetyczne budynku dla danej strefy klimatycznej, w której pracuje urządzenie.

Często firmy wykonawcze działają na  skróty i określają zapotrzebowanie na moc tzw. „na oko” stosując ogólny wskaźnik – 50 W/m2 dla nowych domów. Tak wyliczona wyliczona moc pompy ciepła bardzo często jest błędna i powoduje brak energii cieplnej już w okolicach  – 5˚C. Skutkiem tego wcześniej uruchamia się dodatkowe źródło ciepła i wzrost kosztów eksploatacyjnych. Przewymiarowanie mocy pompy ciepła również nie wpływa dobrze na jej pracę, ponieważ działa w krótkich lecz częstych cyklach co skraca żywotność sprężarki i zwiększa się pobór energii elektrycznej w momencie jej uruchamiania. Poza tym przewymiarowana jednostka jest droższa.

Należy wziąć pod uwagę to, że obliczenia wykonywane są dla konkretnych stref klimatycznych przyjmując najniższe temperatury w danej strefie a te występują zaledwie kilka dni w roku. W większej części sezonu grzewczego temperatury są wyższe, więc straty ciepła budynku i związane z tym zapotrzebowanie na moc niższe.

Wystarczy, że pompa ciepła zaspokoi zapotrzebowanie cieplne budynku do temperatury około -10˚C, a zintegrowana z urządzeniem grzałka elektryczna o mocy 6-9 kW wspomoże ogrzewanie zaledwie przez kilka dni w roku, jak temperatura powietrza spadnie poniżej -10˚C.

Wspomaganie za pomocą grzałki elektrycznej pomijamy w przypadku kotłowni modernizowanej w której użytkownik nie rezygnuje z istniejącego źródła ciepła typu kocioł stałopalny, kominek z płaszczem wodnym itp.

Efektywność pomp ciepła określa się za pomocą współczynnika wydajności COP. Im jest wyższy ten współczynnik, tym mniej energii elektrycznej jest potrzebne do osiągnięcia tej samej ilości ciepła.

CCOP zależy od dwóch temperatur – dolnego źródła ciepła, załóżmy powietrza oraz temperatury zasilania instalacji, załóżmy ogrzewania podłogowego. Wartość temperatury powietrza trudno jest przewidzieć, ponieważ jest niestabilna, dlatego COP jest chwilową efektywnością pompy ciepła w danych warunkach pogodowych. Temperatura zasilania ma również istotny wpływ na wartość COP. Inne (niższe) będzie dla domu posiadającego grzejniki z temperaturą zasilania 45˚C, a inne dla domu sąsiedniego wyposażonego w instalację ogrzewania podłogowego z temperaturą zasilania 30˚C (wyższe). COP wzrasta wraz ze wzrostem temperatury dolnego źródła (np.powietrza) i spadkiem temperatury zasilania instalacji.

Producenci najczęściej informują jaki COP uzyskują ich urządzenia w określonych warunkach tj. 7/35, gdzie 7˚C to temperatura dolnego źródła a 35˚C to temperatura zasilania instalacji.
Porównanie efektywności urządzeń różnych producentów ma sens tylko wtedy, kiedy do porównania przyjmujemy te same wartości.

Bardziej miarodajny niż COP jest SCOP czyli sezonowy współczynnik efektywności określający tak samo stosunek energii elektrycznej pobranej przez urządzenie do energii cieplnej wytworzonej, jednak w ciągu roku. Nie jest wartością chwilową. Uwzględnia zmieniające się warunki pracy.

Pompy ciepła służą do współpracy z instalacjami c.o. i c.w.u. oraz ciepła technologicznego wykorzystywanego do ogrzewania nadmuchowego.

Pompa ciepła działa efektywnie jeśli jej COP jest wysokie, czyli w sytuacji kiedy różnica temperatury źródła górnego i dolnego jest niewielka. To wymaganie powoduje, że pompy ciepła są odpowiednim źródłem dla systemów ogrzewania niskotemperaturowego ( na przykład podłogówki) oraz systemów przygotowania c.w.u.

Z technicznego punktu widzenia pompa ciepła może pracować również z grzejnikami, lecz ekonomicznie taka instalacja jest nieuzasadniona. Aby stworzyć komfortową temperaturę w pomieszczeniach, grzejniki zasilane wodą o niskim parametrze, odpowiednim do efektywnej pracy pompy ciepła, musiałyby mieć znacznie większą powierzchnię niż te zasilane wodą o parametrach charakterystycznych dla kotłów, czyli 70-80˚C. Byłyby droższe i – ze względu na duże gabaryty – trudniej byłoby je estetycznie umiejscowić.

Ogrzewanie podłogowe zasilane wodą grzewczą o temperaturze 35˚C oraz ścienne – mniej popularne, ale działające na podobnych zasadach i zasilane także wodą o podobnych parametrach – sprawdzą się znacznie lepiej niż grzejniki. Odpowiednia będzie także instalacja ogrzewania nadmuchowego, w której powietrze nagrzewa się maksymalnie do 40˚C.

W systemie grzewczym z pompą ciepła wykorzystywaną zarówno do c.o. jak i c.w.u. stosuje się zawór trójdrogowy zapewniający priorytet podgrzewania ciepłej wody w zasobniku.

W bardziej rozbudowanych układach stosuje się zasobnik buforowy o pojemności dostosowanej do wymogów instalacji. Jego zadaniem jest optymalizacja bezwładności cieplnej systemu. Celowość stosowania bufora jako elementu zwiększającego bezwładność cieplną układu jest dyskusyjna w przypadku gdy pompa ciepła zasila instalację ogrzewania podłogowego ułożoną w całym domu. Masywny jastrych sam ma bowiem dużą pojemność cieplną, dzięki której wychładzanie pomieszczeń następuje powoli. Natomiast w sytuacji kiedy na ogrzewaniu podłogowym zastosowane zostało sterowanie temperaturą w poszczególnych pomieszczeniach z wykorzystaniem elektrozaworów to bezwzględnie powinno się zastosować w instalacji bufor c.o. do utrzymania zrównoważenia hydraulicznego.

Co innego w instalacjach ze zwykłymi grzejnikami, których bezwładność jest nie wielka, lub pompa ciepła współpracuje jeszcze z innymi źródłami ciepła, takimi jak kominek z płaszczem wodnym, bo wytwarzane przez nie ciepło musi być akumulowane.

Dobór konfiguracji systemu grzewczego zależy więc od indywidualnych potrzeb klienta.

Kontakt z Działem Pomp Ciepła
Jeżeli jesteś zdecydowany na Pompę Ciepła zapraszamy do kontaktu telefonicznego. W celu stworzenia najlepszej oferty będziemy potrzebowali podstawowych informacji o budynku: rok budowy, powierzchnia użytkowa, budowa ścian wewnętrznych i rodzaj ogrzewania.